حکمت سی و یک (بخش اول)

 

و درود خدا بر او ، فرمود : (از ایمان پرسیدند ، جواب داد)

 ایمان بر چهار پایه استوار است :

صبر ، یقین ، عدل و جهاد .

 

صبر نیز بر چهار پایه قرار دارد . شوق ، هراس ، زهد و انتظار.

آن کس که اشتیاق بهشت دارد ، شهوت هایش کاستى گیرد ،

و آن کس که از آتش جهنّم مى ترسد ، از حرام دورى مى گزیند ،

و آن کس که در دنیا زهد مى ورزد ، مصیبت را ساده پندارد ،

و آن کس که مرگ را انتظار مى کشد در نیکى ها شتاب مى کند .

 

یقین نیز بر چهار پایه استوار است : بینش زیرکانه ، دریافت حکیمانة ، پند گرفتن از

حوادث زمانه ، و پیمودن راه درست پیشینیان .

پس آن کس که هوشمندانه به واقعیت ها نگریست ، حکمت را آشکارا بیند ،

و آن که حکمت را آشکارا دید ، عبرت آموزى را شناسد ،

و آن که عبرت آموزى شناخت گویا چنان است که با گذشتگان مى زیسته است .

 

و عدل نیز بر چهار پایه بر قرار است : فکرى ژرف اندیش ، دانشى عمیق و به حقیقت

رسیده ، نیکو داورى کردن و استوار بودن در شکیبایى .

پس کسى که درست اندیشید به ژرفاى دانش رسید،

و آن کس که به حقیقت دانش رسید ، از چشمة زلال شریعت نوشید ،

پس کسى که شکیبا شد در کارش زیاده روى نکرده با نیکنامى در میان مردم زندگى

خواهد کرد .

 

و جهاد نیز بر چهار پایه استوار است :

امر به معروف ، نهى از منکر ، راستگویى در هر حال ، و دشمنى با فاسقان .

پس هر کس به معروف امر کرد ، پشتوانه نیرومند مؤمنان است ،

و آن کس که از زشتى ها نهى کرد ، بینى منافقان را به خاک مالید ،

و آن کس که درمیدان نبردصادقانه پایدارى کند حقّى را که بر گردن او بوده ادا کرده است،

و کسى که با فاسقان دشمنى کند و براى خدا خشم گیرد ، خدا هم براى او خشم آورد

، و روز قیامت او را خشنود سازد .

....

 

/ 0 نظر / 32 بازدید